นิทานต้นหญ้า *

นิทานต้นหญ้า *

นิทานต้นหญ้า 

เรื่องและภาพ : Lemon And The Sun

นิทานต้นหญ้า

ต้นหญ้าเล็กๆ ที่ขึ้นอยู่ระหว่างทาง ไม่ได้โดดเด่นเหมือนต้นไม้ใหญ่
และช่างดูไร้ค่าเหลือเกินในสายตาของต้นไม้ใหญ่เหล่านั้น
แต่เวลาลมพายุมา หากสังเกตดีๆ จะพบว่า
เจ้าต้นหญ้าน้อยๆ เหล่านั้นโอนอ่อนไปตามกระแสลมอย่างน่ารัก
มันปรับตัวตามสถานการณ์ได้โดยไม่มีความตะขิดตะขวงใจอะไร
มันเอียงตัวไปเพื่อรักษาตนไม่ให้หักโค่น

สำหรับต้นหญ้าแล้วมันคิดอยู่เสมอว่า
ใยต้นไม้ใหญ่เหล่านั้นจึงยิ้มเยาะต้นไม้เล็กอย่างเราหนอ
ทั้งๆ ที่เรามิได้แตกต่างกันเลย
ในเมื่อรากเราก็อยู่ในดินเดียวกัน
ต้นไม้จะสูงใหญ่แค่ไหน รากก็ต้องอยู่ในดิน
ไม่ต่างจากมนุษย์ที่ไม่ว่าเขาจะยิ่งใหญ่สักเพียงใด เท้าก็ต้องเหยียบดิน
เราต่างยืนอยู่บนผืนดินเดียวกัน 

ทว่าบรรดาต้นไม้ใหญ่มิได้คิดแบบนั้น
มันต่างเมินหน้าหนี ไม่สนใจสิ่งที่ต้นหญ้าทำ
แม้ว่าต้นหญ้าจะเตือนต้นไม้ใหญ่แล้วว่า ให้ยอมลดรากิ่ง
น้อมตัวไปตามสายลมเสียบ้างเพื่อรักษาชีวิตเอาไว้
แต่ต้นไม้ใหญ่ต่างยืนหยัดอย่างไว้ตัว
ทะนงตน หลงในศักดิ์ศรีว่าตนสูงสง่าเหนือต้นหญ้าใดๆ
ในเมื่อมันแข็งแรงขนาดนี้ก็ไม่จำเป็นจะต้องโน้มไปตามลมอีกแล้ว

เจ้าต้นไม้ใหญ่เยาะเย้ยเหล่าต้นหญ้าว่า
ต้นหญ้าโน้มตัวลงเพื่อเคารพนบนอบมัน
และมันจะทำให้ต้นหญ้าเห็นว่า ต้นไม้ใดเก่งที่สุด มีความสามารถที่สุดในป่าแห่งนี้
แต่ในคืนนั้นมันกลับหักโค่นไปท่ามกลางพายุร้าย
ส่วนต้นไม้ใหญ่ที่เหลือก็โดดเด่นเสียจนถูกชาวบ้านมาัตัดไปจนเหี้ยนเหลือแต่ตอ
ไม่สามารถผลิใบใหม่ขึ้นมาได้อีก
เหลือเพียงต้นหญ้ากลุ่มเดิมที่เฝ้ามองมันอย่างเศร้าสร้อยในชะตากรรม

บางครั้งชีวิตคนเราก็เปรียบเสมือนต้นหญ้า
หลายคนน้อยใจที่ตนเองเป็นได้แค่นั้น
ไม่ยิ่งใหญ่อย่างใครเขา เป็นเพียงคนตัวเล็กๆ คนหนึ่ง
เป็นเพียง Nobody ที่ไม่มีใครรู้จัก
ทว่าในความจริงแล้ว ชีวิตของต้นหญ้าก็มีดีจนน่าภูมิใจอยู่หลายประการ
ความที่เกิดมาจากดิน จึงไม่เคยลืมตัว
พวกมันเห็นคุณค่าของดินที่ก่อกำเนิดชีวิต
ต้นหญ้าจึงอุ้มน้ำไว้พอเลี้ยงต้น เลี้ยงตัว
และมอบน้ำที่เหลือกลับคืนสู่ดิน ไม่โลภมาก
ความที่เป็นเพียงต้นหญ้าเล็กๆ จึงรู้จักชีวิตมากพอที่จะปรับตัวตามสถานการณ์
รู้จักทางหนีทีไล่ในการดำเนินชีวิต
เวลาที่สายลมแรงมาปะทะ ต้นหญ้ารู้จักประมาณตน
มันนอบน้อม โอนอ่อนต่อสายลมเหล่านั้น ไม่ถือตนว่ายิ่งใหญ่เหนือใคร
แต่ก็มีความเชื่อมั่นในความสามารถของตน
มันไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองต้อยต่ำเพียงเพราะคำพูดของบุคคลอื่น
หรือใช้สายตาของผู้อื่นเป็นเครื่องตัดสิน
เพราะเจ้าต้นหญ้าน้อยเหล่านั้นรู้ว่า
ตัวของมัน ชีวิตของมันเป็นเช่นไร และจะทำอะไรได้บ้าง
ดังนั้น อย่าน้ิอยใจชีวิต เพราะเราลิขิตเองได้ว่่าจะเลือกใช้ชีวิตอย่างไร

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s